Rezydencja późnorenesansowa z XVI-XVII w. Lisieckich h. Dryja. Badania archeologiczne Łucji Pawlickiej-Nowak w latach 1985-1993, pozwoliły w części odtworzyć plan dworu. Niestety badania (jak zwykle u tej pani) nie publikowane. Podobno trudno też dotrzeć do szczegółowej dokumentacji, co utrudnia weryfikację chronologii i przekształceń budowli. Zagadkowo przedstawia sie kwestia wcześniejszej siedziby. Brak o niej dokładniejszych informacji. Jedynie J. Tomala informuje o częściowo zniszczonym od strony północnej kopcu. Zapewne jest to widoczny na lidarze wzgórek położony na końcu cypla wcinającego sie w dolinkę rzeczki Pokrzywki. Na północ od kopca usytuowany był dwór murowany. Badania nie dotyczyły wcześniejszego kopca. Poniżej trzy notatki o wynikach badań, opublikowanie w Informatorze Archeologicznym.
INFORMATOR ARCHEO LOGICZNY BADANIA ROK 1985 Warszawa 1986
KISZEWY woj. konińskie Badania prowadziła Łucja Pawlicka-Nowak przy współudziale Ryszarda Laby. Finansował WKZ w Koninie. Pierwszy sezon badań.
Dwór /XVII w./. Celem badań było zlokalizowanie reliktów dworu w Kiszewach. Wykop sondażowy założono na osi E-W. Szerokość wykopu wyniosła 2 m, długość zaś 40 m. Przeciął on kulminację niewielkiego wzgórza usytuowanego wśród podmokłych łąk. Od południa ogranicza dojście do wzgórza niewielki ciek wodny. Wzgórze w kierunku północnym, tj. od strony wsi jest silnie zniwelowane, warstwy gruzu rozciągnięte przez intensywną uprawę. W odległości około 40 m od wzgórza, na którym znajduje się dwór, w kierunku północno-zachodnim znajduje się niewielki wyniesienie, na którym znajduje się drugie skupisko materiału ruchomego, być może w miejscu tym znajdują się relikty zabudowań gospodarczych. Na kulminacji wzgórza występuje znaczne nagromadzenie ułamków cegieł, palcówek i kafli późnorenesansowych. Majątek Kiszewy był własnością Lisieckich herbu Dryja. Ostatnim z tej rodziny był około 1636 r. Andrzej Lisiecki prokurator królewski . W przekopie odkryto fundament budowli o szerokości /na osi E-W /ponad 30m. Najprawdopodobniej zorientowana jest na osi NW -SE. Zasadnicza jej część znajduje się w południowej najbardziej wyniesionej partii wzgórza. Odsłonięto część budowli o rozbudowanym podziale wewnętrznym. Centralnym punktem dworu jest korytarz, z którego wiodą otwory drzwiowe do pozostałych pomieszczali. Relikty budowli zachowały się w partiach fundamentowych, wykonanych z kamieni i tłucznia ceglanego. Partie ceglane zachowały się tylko w pomieszczeniu związanym z ciągiem komunikacyjnym. Cegła palcówka jest węższa i mniejsza od gotyckiej. Grubość murów wynosi około 120 cm dla obwodowych i 75 cm dla murów działowych. Szerokości odsłoniętych otworów drzwiowych wynoszą około 110-113 cm. Wyróżniono 4 zasadnicze warstwy kulturowe /I - humus, ll - humus z gruzem, III -osadnicza, IV- budowlana/. Najwięcej materiału ruchomego dostarczyła warstwa III. Znalazły się w niej ułamki kafli renesansowych i manierystycznych i fragmenty naczyń szklanych, gomółek, naczyń glinianych o bogatym zdobnictwie, naparstek i fragment oprawki kościanej o interesującym renesansowym ornamencie.
INFORMATOR ARCHEO LOGICZNY BADANIA ROK 1986 Warszawa 1987
KISZEWY, gm. Tuliszków woj. konińskie Stanowisko 38 - dwór Muzeum Okręgowe w Koninie
Badaniami kierowała dr Łucja Pawlicka-Nowak. Uczestniczył Zdzisław Lorek /autor sprawozdania/. Finansowało Muzeum Okręgowe w Koninie. Drugi sezon badań.
Dwór obronny /XVI-XVII w,/ Dwór był siedzibą, Lisieckich herbu Dryja. Ostatnia dziedzicem z tej rodziny był około roku 1636 Andrzej Lisiecki, prokurator królewski, sędzia surrgat kaliski. Stanowisko położone jest na niewielkim wzniesieniu wśród podmokłych łąk na północ od strugi, oko o 500 m na południe od zabudowań wsi i około 700 m na wschód od szosy Tuliszków-Konin. Kontynuowano badania dążąc do uściślenia chronologii obiektu i jego rozplanowania . Wytyczono wykop około 57 m2 przylegający do ubiegłorocznego wykopu przekrojowego, który również pogłębiono. Uchwycono fundamenty muru zewnętrznego budowli o przebiegu NW-SE i częściowo zarys przylegającej do niego od zachodu półokrągłej wieży. Odsłonięto również zarys podziałów wewnętrznych budowli. Uzyskane duże ilości materiału w postaci ceramiki, metali oraz bogato zdobionych renesansowych kafli pozwalają wstępnie datować obiekt na XVI-XVII w. Uchwycone na zewnątrz murów dodatkowe wtórne umocnienia z gliny i drewna prawdopodobnie miały na celu ochronę budowli przed wodami powodziowymi.
INFORMATOR ARCHEO LOGICZNY BADANIA ROK 1987 Warszawa 1988
KISZEWY, gm. Tuliszków woj. konińskie Stanowisko 38 - dwór Muzeum Okręgowe w Koninie Badaniami kierowała dr Łucja Pawlicka-Nowak. Uczestniczyli : Jolanta Arabska t Zdzisław Lorek /autor sprawozdania/. Finansowało Muzeum Okręgowe w Koninie. Trzeci sezon badań .
Dwór obronny 2 połowa XVI w. Kontynuowano badania na południe od wykopu przekrojowego z 1985 r. dążąc do określenia, rozplanowania obiektu. Wytyczono 3 wykopy o łącznej powierzchni 170 m2. Odsłonięto dalsze odcinki murów zewnętrznych /grubość 1,2m/ i ścianę działową /gr. 1,0 m/ skrzydło południowo zachodnie, fragment muru zewnętrznego skrzydła południowo zachodniego, oraz okrągłej wieży /średnica 5,4/ umiejscowionej w załomie murów tych skrzydeł. Uzyskane duże ilości materiału w postaci ceramiki, metali oraz bogato zdobionych kafli uściślają wcześniejsze datowanie obiektu na 2 połowę XVI w. Na podstawie dotychczasowych badań rysuje się możliwość, że dwór był zbudowany na planie krzyża z wieżami w załomach.
INFORMATOR ARCHEOLOGICZNY BADANIA ROK 1988 Warszawa 1992
Kiszewy, gm. Tuliszków, woj. konińskie, st. 38 Muzeum Okręgowe w Koninie
Badania prowadziła dr Łucja Pawlicka-Nowak. Finansowało Muzeum Okręgowe w Koninie. Czwarty sezon badań. Dwór obronny (XVI-XVII w).
Badania na terenie dworu w Kiszewach wyjaśniły częściowo układ południowej partii założenia, pozwoliły precyzyjnie ustalić oś budowli NW-SE. Południowa część budowli zamyka od południowego-wschodu niesymetrycznie ustawiony prostokątny ryzalit owym. 13 x 11 m, podzielony na dwa wąskie pomieszczenia, z wejściami do każdego od wnętrza budowli. Pomiędzy południowym murem magistralnym budowli a ścianami ryzalitu znajdują się dwie wieżyczki. Pierwsza (zachodnia) odkryta w 1987 r. posiada regularny, okrągły kształt. Wieżyczka odsłonięta w bieżącym roku ma kształt wydłużonego owalu, wnętrze jej składa się z dwóch miniaturowych pomieszczeń o kształcie zbliżonym do kwadratu z owalną niszą . Wieżyczka ta pełniła najprawdopodobniej rolę komunikacyjną. Poszerzenie muru wschodniego ryzalitu w miejscu styku z wieżyczką potwierdzić może to przypuszczenie. Szerokość zasadniczej budowli najprawdopodobniej wynosi ok. 2S m.
Załączniki: |
![Kiszewy, gm. Tuliszków, hipso+lidar 1000.PNG](./download/file.php?id=2507&t=1)
Kiszewy, gm. Tuliszków, hipso+lidar 1000.PNG [ 2.31 MiB | Przeglądane 8771 razy ]
|
![Kiszewy, gm. Tuliszków, orto 500.PNG](./download/file.php?id=2506&t=1)
Kiszewy, gm. Tuliszków, orto 500.PNG [ 1.88 MiB | Przeglądane 8771 razy ]
|
![Kiszewy rzut dworu.PNG](./download/file.php?id=2505&t=1)
Kiszewy rzut dworu.PNG [ 94.55 KiB | Przeglądane 8771 razy ]
|
|